Home About us Products Services Contact us Bookmark
:: wikimiki.org ::
Alfred Trzebinski

Alfred Trzebinski

Alfred Albrecht Josef Trzebinski (ur. 1903, zm. 8 października 1946) - zbrodniarz hitlerowski, lekarz obozowy w Majdanku (1941-1942), następnie lekarz garnizonowy w obozie koncentracyjnym Neuengamme w latach 1943-1945 oraz SS-Hauptsturmführer. Podczas procesu załogi Neuengamme przed Brytyjskim Trybunałem Wojskowym w Hamburgu został skazany na śmierć. Wyrok wykonano przez powieszenie w październiku 1946. Trzebinski, Albert Trzebinski, Albert Trzebinski, Albert

1903


- 1903 ko:1903년 ja:1903年 nb:1903 simple:1903

1946


- 1946 ko:1946년 ms:1946 ja:1946年 simple:1946 th:พ.ศ. 2489

1941


- 1941 ko:1941년 ms:1941 ja:1941年 simple:1941 th:พ.ศ. 2484

1942


- 1942 ko:1942년 ms:1942 ja:1942年 simple:1942 th:พ.ศ. 2485

Obozy niemieckie 1933-1945

]] w 1936 r.]]1936 w 1944 roku.]]19361936W latach 1933-45 władze nazistowskie III Rzeszy zorganizowały na własnym terytorium oraz na ziemiach państw okupowanych zespół przynajmniej 12 tysięcy obozów i podobozów kierowanych przez SA, a później SS, policję i Wehrmacht.

Powstanie i rozwój obozów

Pierwsze obozy koncentracyjne zostały zorganizowane w III Rzeszy jeszcze przed II wojną światową, na mocy "rozporządzenia wyjątkowego o ochronie narodu i państwa" z dnia 28 lutego 1933 r. Rozporzadzenie to umożliwiało zawieszenie wolności osobistej obywateli niemieckich i zezwalało na aresztowanie i osadzanie bez wyroku sądowego na czas nieograniczony wszystkich osób uznawanych za wrogów państwa i narodu. Sankcjonowało ono praktykę bojówek hitlerowskich (jeszcze sprzed zdobycia władzy w wyborach w 1933 r.) zakładania „prywatnych więzień”, w których przetrzymywano siłą osoby niechętne rodzącemu sie reżimowi, zwłaszcza działaczy robotniczych. Po zdobyciu władzy przez nazistów służyły one przede wszystkim wyniszczeniu opozycji antyhitlerowskiej oraz odizolowaniu ludzi uznanych za groźnych bądź "nieprzydatnych". 20 marca 1933 r. na podstawie zarzadzenia Heinricha Himmlera zorganizowano pierwszy oboz koncentracyjny w Dachau (niektóre źródła wskazują, że pierwszym niewielkim obozem, założonym 12 marca 1933 r. był obóz Dürrgoy k. Wroclawia). Jeszcze w roku 1933 SA i SS oraz policja, zorganizowaly kolejne obozy, m.in. w Oranienburgu, Berlinie (tzw. Columbia-Haus), Papenburgu, Esterwegen, Kemna bei Wuppertal, Sonnenburgu, Sachsenburgu, Lichtenburgu. W 1934 r. obozy koncentracyjne podporządkowano SS, a obóz w Dachau stal sie obozem wzorcowym. Sztab tych obozów od 1936 (do końca wojny) mieścił się w Oranienburgu. W nastepnych latach załozono obozy w: Sachsenhausen (1936), Buchenwaldzie (1937), Mauthausen (1938), Flossenburgu (1938) oraz oboz dla kobiet w Ravensbrück (1939). Szacuje się, że jeszcze przed wojną przez obozy niemieckie przeszło 165-170 tysięcy więźniów. Podczas wojny niemieccy naziści wprowadzili nowe typy obozów, zgodnie z rozszerzeniem ich roli w przeprowadzaniu założeń polityki nazistowskiej oraz konkretnych celów natury militarnej. Obozy zaczęły służyć jako miejsca przetrzymywania inteligencji krajów podbitych (w szczególności polskiej), kleru (w szczególności katolickiego), osób związanych z ruchem oporu i podziemiem, ofiar łapanek ulicznych oraz jeńców wojennych. W obozach masowo wykorzystywano więźniów do niewolniczej i wyczerpującej pracy na rzecz niemieckich firm, w tym przede wszystkim koncernów przemysłu wojennego. Eliminacja elit polskich, jak również masowe mordy na zwykłej ludności miały miejsce w ramach przygotowanego Generalnego Planu Wschodniego, mającego na celu kolonizację ziem słowiańskich. Po 1939 r. znacznie rozbudowano dotychczas istniejące obozy koncentracyjne na terenie przedwojennej III Rzeszy, a w miarę zdobyczy terytorialnych w okupowanych krajach organizowano nowe obozy i ośrodki zagłady. Największymi nowopowstałymi tego typu obozami były (w kolejności ich powstawania): Stutthof (sierpień 1939), Auschwitz (maj 1940), Neuengamme (czerwiec 1940),Natzweiler-Struthof (lipiec 1940), Gross-Rosen (1940), Bergen-Belsen (październik 1940), Majdanek (październik 1941), Hertogenbosch (styczeń 1942), Ryga-Kaiserwald (Salaspils - maj 1943), Mittelbau-Dora (koniec 1943). Przy lokalizacji obozów brano m.in. pod uwagę położenie dogodne ze względów komunikacyjnych, sąsiedztwo wielkich zakładów produkcyjnych lub kamieniołomów w celu wykorzystania pracy niewolniczej więźniów (np. Mittelbau-Dora, Gross-Rosen), szczególnie niekorzystne warunki klimatyczne (bagienne obszary malaryczne, np. Stutthof, Birkenau, Dachau). Osobnym torem potoczyła się historia obozów przeznaczonych dla wymordowania milionów Żydów z całej Europy. Już w 1941, a szerzej od 1942 r., wybrane placówki zaczęto przygotowywać pod kątem masowej eksterminacji. Instalowano całe systemy komór gazowych i krematoriów, które miały służyć mordowaniu i paleniu tysięcy zwłok dziennie - głównie Żydów. Zgodnie z planem zagłady Żydów (tzw. Endlösung, pl. ostateczne rozwiązanie), przyjętym na Konferencji w Wansee, 20 stycznia 1942, w wyselekcjonowanych obozach prowadzono masową zagładę podbitej ludności żydowskiej. W obozach Niemcy mordowali również masowo Romów. Przede wszystkim były to obozy umieszczone w Generalnym Gubernatorstwie funkcjonujące w ramach Einsatz Reinhard: Treblinka II (lipiec 1942), Sobibor (marzec 1942), Belzec (marzec 1942), a także znajdujące się na terytorium Rzeszy: obóz zagłady Kulmhof (grudzień 1941) oraz Birkenau. W miarę awansu wojsk alianckich na Berlin, Niemcy próbowali zatrzeć ślady funkcjonowania obozów. Niektóre rozbierali i równali z ziemią, inne wysadzali w powietrze. Ostatnich więźniów wyprowadzano w marszach śmierci. W obozach tych więziono około 18 mln. osób, z których zginęło 11 mln. Dziś na terenach najważniejszych byłych obozów istnieją miejsca pamięci, mauzolea, muzea. W wielu jest prowadzona szeroka działalność edukacyjna.

Rodzaje obozów

Niemieckie nazwy obozów bywały różne i często mylące: Konzentrazionslager, Arbeitslager, Vernichtungslager, Sonderkommando SS, Zwangsarbeitslager, Aufenthaltslagers, Durchgangslager, Transitlager, Schutzhaftlager, Familienlager, Internierungslager itd. W czasie wojny obozy organizacyjnie podlegały:
- Głównemu Urzędowi Bezpieczeństwa Rzeszy (RSHA-Reichssicherheitshauptamt),
- Głównemu Urzędowi Gospodarki i Administracji SS (SS-WVHA-Wirtschaftsverwaltungshauptamt),
- Inspektorowi Obozów Koncentracyjnych (Fuhrungs-und Aufsichtshauptamt - Inspektion der Konzentrationslager), który od 3 marca 1942 r. wszedł w skład SS-WVHA jako Amtsgruppe D. Konzentrationslager. Z obozami koncentracyjnymi (Konzentrationslager, Schutzhaft- und Konzentrationslager) były złączone ich podobozy (Nebenlager, Aussenlager) i oddziały robocze (Aussenkommando). Przy pomocy obozów III Rzesza prowadziła kilka różniących się polityk niewolniczych i eksterminacyjnych. Prawdziwe przeznaczenie obozów bywało kryte pod eufemistycznymi nazwami, które pozwalały ukryć przed światową opinią publiczną, a również przed samymi Niemcami, realne znaczenie placówek obozowych. Sieć obozów niemieckich tworzyło kilka podstawowych rodzajów obozów, których jednak precyzyjne rozgraniczenie bywało w praktyce płynne: Obozy koncentracyjne i pochodne:
- Konzentrazionslager (pl. obozy koncentracyjne) podstawowe placówki całego systemu, z podobozami i oddziałami roboczymi. Klasycznymi przykładami są: Dachau, Mauthausen-Gusen, Stutthof;
- Arbeitslager (pl. obozy pracy przymusowej) – powstawały na ogół najpierw jako komanda zewnętrzne. Stanowiły obozy pracy, najczęściej w przemyśle zbrojeniowym, kamieniołomach i kopalniach, były powiązane z dużymi obozami koncentracyjnymi. Zobacz np. zespół obozów projektu Riese;
- Kriegsgefangenenlager (pl. niemieckie obozy jenieckie 1939-1945) - dla jeńców wojennych, tzw. również oflagi i stalagi;
- więzienia policyjne - np. Fort VII w Poznaniu, Pawiak w Warszawie;
- obozy germanizacyjne - dla dzieci i młodzieży;
- obozy przesiedleńcze i przejściowe - przeznaczone dla cywilnych osób internowanych oraz zakładników, w ostatnich latach wojny również pełniły funkcję obozów zbiorczych w rozwiniętej logistyce transportów Żydów do docelowych obozów i ośrodków zagłady. Obozy zagłady:
- Vernichtungslager (pl. obozy unicestwienia) - ośrodki i obozy zagłady - w których dokonywano ludobójstwa głównie Żydów (Holocaust) od końca 1941 roku w komorach gazowych za pomocą gazu Cyklon B lub spalin. W sumie wymordowano w takich obozach ponad 2,5 mln. osób. Najważniejszymi były Birkenau, Kulmhof, Treblinka, Sobibor i Belzec. Ostatnie trzy nosiły oficjalną nazwę Sonderkommando SS (pl. Specjalne komanda SS).

Struktura obozów

Przy dużej różnorodności obozów, można wyodrębnić niektóre cechy stałe, które były odtwarzane we większości placówek, wedle modelowych założeń przyjętych przy budowie KL Dachau i KL Sachsenhausen. Przestrzeń obozowa była podzielona na cztery strefy.
- Pierwsza strefa to baraki więźniarskie. Ogrodzone drutem kolczastym, pod napięciem, czasem (np. KL Sobibor) nawet polem minowym. Nieopodal znajdowały się na ogół sanitariaty. Baraki były wyposażone w dwu-trzy piętrowe trzyosobowe prycze (o szerokości rzadko przekraczającej jeden metr). W obrębie strefy baraków istniały często sektory oddzielone drutami, za którymi przetrzymywano specjalne grupy więźniów (np. rodzinny obóz cygański w Birkenau, obóz dla Żydówek w Ravensbrück, baraki dla więźniów Nacht und Nebel w Natzweiler-Struthof). Po zewnętrznej stronie drutów stały wieżyczki wartownicze. Między barakami na ogół istniała przestrzeń wykorzystywana jako plac apeli.
- Druga strefa to niektóre instytucje specjalne w obrębie obozów: lazarety, komory gazowe, krematoria, sale przesłuchań, izby i ściany egzekucji. Miejsca te były rozrzucone po całym obozie. Jedynie komory gazowe i krematoria były na ogół umieszczane na uboczu.
- Trzecia strefa to przestrzeń robocza, w której każdy Konzentrazionslager ujawniał swe oblicze jako Arbeitslager. Najpierw były to miejsca pracy komand zewnętrznych, pracujących na rzecz obozu, następnie stawały się to miejsca niewolniczej pracy na rzecz niemieckich firm i niemieckiego wysiłku wojennego. Z czasem niektóre strefy robocze się na tyle rozbudowały, że dawało to okazję do utworzenia podobozów.
- Czwarta strefa to administracja, kantyna i baraki SS, domek komendanta itp. Cechy te nie były zachowane w ośrodkach zagłady, które nie pełniły funkcji obozowych (Kulmhof, Belzec, Sobibor, Treblinka II). W tych miejscach przestrzeń można podzielić na cztery inne strefy.
- Pierwsza strefa stanowiła swoistą ścieżkę skazanych na zagładę: strefę przybycia (rampę, plac), rozbieralnię, zakamuflowane komory gazowe. W tej strefie również sortowano mienie pozostawione przez ofiary i przygotowywano wywózkę tego mienia do Rzeszy.
- Druga strefa to doły grzebalne, później paleniska obsługiwane przez nielicznych więźniów.
- Trzecia strefa to baraki dla więźniów obsługujących proces zagłady – przy czym z reguły więźniowie sortujący mienie pozostawione przez ofiary byli odseparowani od więźniów palących zwłoki.
- Czwarta strefa to administracja, kantyna i baraki SS, domek komendanta itp.

Lista obozów i ośrodków zagłady

Lista obozów i ośrodków zagłady

Podstawowa chronologia

1933
- 30 stycznia: Marszałek Paul von Hindenburg, Prezydent Rzeszy, powołuje Adolfa Hitlera na kanclerza.
- 4 lutego: Dekret prezydencki o "ochronie narodu niemieckiego" ograniczający wolności religijne, wolność głoszenia poglądów i organizowania zebrań.
- 8 marca: Minister spraw wewnętrznych Rzeszy, Wilhelm Frick, zapowiada zakładanie obozów koncentracyjnych.
- 22 marca: Oficjalne otwarcie KL Dachau.
- Wiosna-lato: Zakazanie działalności Śwadkom Jehowy w poszczególnych Landach, następnie w Rzeszy.
- 1 kwietnia: początek bojkotów żydowskich sklepów.
- 21-26 czerwca: "Krwawy tydzień" 91 osób, głównie z opozycji politycznej (partie lewicowe) są zamordowane przez bojówki SA i SS.
- 14 lipca: Zakaz funkcjonowania partii politycznych, jedyną partią pozostaje NSDAP. Dekret o nacjonalizacji mienia wrogów narodu niemieckiego. 1934
- Lipiec: Reinhard Heydrich poddaje cenzurze prewencyjnej wszystkie publikacje dotyczące obozów.
- 2 sierpnia: Śmierć Hindenburga. Hitler staje się "Führerem i Kanclerzem Rzeszy".
- 13 września: Po protestach dyplomatycznych, zwłaszcza ze strony Stanów Zjednoczonych, część dekretów przeciwko Świadkom Jehowy zostaje zawieszona. 1935
- Styczeń: Wolfgang Langhoff, publikuje w Szwajcarii po niemiecku książkę opisującą 13 miesięcy pobytu w niemieckich obozach koncentracyjnych.
- 16 marca: Służba wojskowa znowu staje się obowiązkowa. Unikający służby z powodów sumienia oraz Świadkowie Jehowy są wysyłani masowo do obozów.
- Lato: bojkoty i wzrost brutalności antysemickiej.
- 15 maja: Członkowie SA są skazani na więzienie za złe praktyki względem więźniów KL Hohenstein. Kilka miesięcy później wszystkich tych SA ogarnia amnestia.
- 13 lipca: Dekretem ministra spraw wewnętrznych organizacje Świadków Jehowy są rozwiązane a mienie podlega konfiskacie.
- 17 sierpnia: Zamknięcie wszystkich lóż wolnomularskich.
- 15 września: Reichstag przyjmuje jednomyślnie Ustawy norymberskie: prawo o "ochronie krwi i honoru narodu niemieckiego" i prawo o "obywatelstwie Rzeszy". Żydzi zostają pozbawieni obywatelstwa.
- 18 października: Prawo o ochronie zdrowia dziedzicznego Narodu niemieckiego. Kampania propagandy przeciwko "istnieniom, które nie warto, by żyły". 1936
- 6 czerwca: Rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych przeciwko "cygańskiej pladze".
- 16 czerwca: Utworzenie pierwszego obozu dla Romów w Marzahn, pod Berlinem. 1937
- 12 czerwca: Tajne rozporządzenie Reinharda Heidricha rozkazujące utrzymanie w odosobnieniu więźniów żydowskich, po ukończeniu czasu na który zostali skazani.
- 5 sierpnia: Rozporządzenie Gestapo, rozkazujące zatrzymywanie i umieszczanie w obozach Świadków Jehowy i osób odmawiających służby wojskowej w przypadku, gdyby sądy przyznały im do tego prawo, lub z chwilą, gdy odsiedzieli zasądzony wyrok.
- Grudzień: Lichtenburg staje się obozem dla kobiet. 1938
- 26 stycznia: Rozporządzenie Heinricha Himmlera nakazujące Gestapo zatrzymywać "unikającym pracy".
- 12-13 marca: Anschluss. Początek internowania opozycji politycznej i elit żydowskich w Austrii.
- 1 czerwca: R. Heidrich rozkazuje policji kryminalnej (Kripo) zatrzymywanie "elementów aspołecznych" (żebraków, Romów, włóczęgi, prostytutki i sutenerów) oraz umieszczanie ich w obozach.
- Jesień: Początek konstrukcji KL Ravensbrück przez komando z Sachsenhausen.
- 1 października: W zaanektowanych Sudetach wielka obława na polityczną opozycję. Zatrzymani lądują w obozach.
- 14 października: Hermann Göring ogłasza „arianizację dóbr żydowskich“ i umieszczenie Żydów w obozach.
- 28 października: 17 000 Żydów polskich zostaje wyrzucone z Rzeszy.
- 8 grudnia: Dekret Himmlera o "pladze cygańskiej" nakazujący identyfikację i stworzenie spisu Sinti i Romów. 1939
- 30 stycznia: Adolf Hitler w przemówieniu przed Reichstagiem, zapowiada „wyniszczenie żydowskiej rasy w Europie w przypadku wybuchu konfliktu ogólnoeuropejskiego".
- 31 sierpnia: Śmiertelne ofiary Sachsenhausen, przebrane w polskie mundury wojskowe są użyte w gliwickiej prowokacji, co skutkuje inwazją na Polskę i wybuchem II wojny światowej.
- Październik: Hitler podpisuje dekret zezwalający na "uśmiercenie śmiercią miłosierną chorych uznanych za nieuleczalnych". Utworzenie "obozu cygańskiego" w Leopoldskron.
- 15 listopada: Początek deportacji 800 000 Polaków i 100 000 Żydów z Warthelandu do Generalnym Gubernatorstwa.
- 17-19 grudnia: Pierwsze uśmiercanie gazem 540 chorych umysłowo w szpitalach w okupowanej Polsce w Kochanówku koło Łodzi, przy pomocy spalin somochodów ciężarowych (inne dane mówią o marcu 1940 r.). 1940
- Styczeń: Testy metod eutanazji w Brandenburgii, wybór gazu spalinowego.
- 21 lutego: Heinrich Himmler podejmuje decyzję utworzenia obozu kwarantanny dla Polaków ze Śląska i Generalnym Gubernatorstwie w Auschwitz.
- 1 kwietnia: Umowa między Himmlerem i Ahnerbe Stiftung na podjęcie badań anatomicznych i genetycznych nad rasami w obozach.
- 30 kwietnia-1 maja: Getto "Litzmannstadt" (Łódź) jest zamknięte.
- 4 maja: Rudolf Höss, zastępca komendanta w Sachsenhausen, obejmuje komendanturę KL Auschwitz.
- 30 maja: Początek Akcji Francka mającej na celu "fizyczne wykończenie intelektualnych elit Polski przez masowe aresztowania i zamykania w obozach".
- 14 czerwca: Pierwszy transport (Polaków) do Auschwitz (728 więźniów).
- Lato: tworzenie pierwszych obozów koncentracyjnych i tranzytowych na terytorium Francji i Belgii.
- Październik: Rząd Vichy podejmuje decyzję o internowaniu "obcokrajowców rasy żydowskiej".
- 22-23 października: "Aktion Bürckel": deportacja 7700 Żydów z Badenii, Saary i Alzacji do wolnej, południowej Francji, gdzie zostają internowani. Los ten spotka ok. 25 000 Żydów niemieckich.
- 3 listopada: Żółta gwiazda Dawida staje się obowiązkowa dla Żydów w Generalnym Gubernatorstwie.
- 15 listopada: SS zamyka warszawskie getto. 1941
- Marzec: Początek badań nad masową sterylizacją kobiet "niegodnych macierzyństwa". Badania prowadzone na więźniach, m.in. w Ravensbrück i Auschwitz.
- 20 marca: Zamknięcie getta w Krakowie.
- 22 maja: Z rozkazu Himmlera departament zdrowia Luftwaffe dostaje zgodę na prowadzenie doświadczeń na więźniach w obozach.
- 6 czerwca: "Dekret o komisarzach" oznacza systematyczną egzekucję każdego komisarza Armii Czerwonej.
- 22 czerwca: Wehrmacht rozpoczyna operację Barbarossa – atak na Związek Radziecki. Einsatzgruppen rozpoczynają niszczenie komunistów, Żydów, partyzantów i Romów na terenie zdobytym na Związku Radzieckim.
- 31 lipca: Hermann Goering upoważnia Reinharda Heydricha by się zajął ostatecznym rozwiązaniem kwestii żydowskiej.
- Sierpień: Heinrich Himmler wybiera komory gazowe, jako najskuteczniejszą z metod masowej eksterminacji.
- 24 sierpnia: Oficjalne zawieszenie metod eutanazji w Rzeszy: w latach 1940-1941 uśmiercono ponad 70 000 chorych dorosłych i ok. 5000 dzieci. W praktyce eutanazja jest dalej stosowana w obozach.
- Przełom sierpnia i września: Pierwsze próby uśmiercania masowego przy pomocy cyklonu B, wykonane na jeńcach sowieckich w Auschwitz.
- 29-30 września: SS mordują 33 700 Żydów w Babim Jarze pod Kijowem.
- 18 października: Heinrich Himmler zabrania emigrowania Żydom poza Europę.
- Listopad: Pierwsze próby gazowania spalinami w ciężarówkach w Sachsenhausen i w Kulmhof.
- Grudzień: Program BBC ujawniający eksterminację Żydów przez Trzecią Rzeszę.
- 8 grudnia: Początek masowej eksterminacji Żydów i Romów w Kulmhof 1942
- 20 stycznia: Konferencja w Wannsee pod przewodnictwem R. Heydricha postanawia wdrożyć "ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej". Realizacją ma się zająć Adolf Eichmann.
- 27 marca: Pierwszy transport z Francji do Auschwitz. W sumie 75 721 francuskich Żydów zostało wysłanych do obozów zagłady, wśród nich 11 000 dzieci.
- 7 maja: Uruchomienie obozu zagłady Sobibor.
- 23 lipca: Pierwszy transport Żydów z warszawskiego getta przyjeżdża do Treblinki.
- Lato: Wielkie deportacje do obozów zagłady Żydów z Chorwacji, Antwerpii, Francji itd.
- 5 października: Heinrich Himmler rozkazuje deportować wszystkich Żydów z obozów w Rzeszy do Auschwitz-Birkenau i innych obozów zagłady w Generalnym Gubernatorstwie.
- 16 grudnia: Dekret Himmlera nakazuje deportację Romów do Auschwitz-Birkenau. 1943
- 23 lutego: Wprowadzenie w Auschwitz polityki tatuaży.
- 26 lutego: Pierwszy transport Romów do Auschwitz-Birkenau.
- Luty: Po wizycie w Treblince, Heinrich Himmler rozkazuje odkopanie grobów zbiorowych i spopielenie zwłok.
- Marzec-kwiecień: Likwidacja wielkich gett (m.in. w Krakowie, Lwowie, Białymstoku, Wilnie, Mińsku oraz Warszawie). 1944
- Kwiecień-maj: Po zajęciu Węgier, pierwsze transporty Żydów węgierskich: 435 000 osób zostaje wysłanych do Auschwitz-Birkenau.
- 28 czerwca: Armia Czerwona wyzwala pierwszy obóz: KL Vaivara.
- 3 listopada: Ostatni transport Żydów dociera do Auschwitz.
- 26 listopada: Heinrich Himmler rozkazuje zniszczenie krematoriów Auschwitz-Birkenau. 1945
- Zima-wiosna: marsze śmierci wyruszają z większości obozów przed zbliżającym się frontem.
- 15 stycznia: KL Plaszow zostaje wyzwolony przez Armię Czerwoną.
- 27 stycznia: Armia Czerwona wkracza do Auschwitz-Birkenau.
- 13 lipca: SS opuszcza Bergen-Belsen.
- 29 kwietnia: Ostatnia akcja gazowania w Mauthausen.
- 30 kwietnia: Samobójstwo Adolfa Hitlera
- 8 maja: Kapitulacja III Rzeszy
- 23 maja: Samobójstwo Heinricha Himmlera.
- 20 listopada: Początek prac Wojskowego Trybunału Międzynarodowego w Norymbergii.

Zobacz też


- Historia Niemiec: III Rzesza, II wojna światowa
- II Wojna Światowa: Einsatz Reinhard, Holocaust, Konferencja w Wannsee, NSDAP, Procesy norymberskie, SS, WVHA
- Istotne postacie: Adolf Eichmann, Theodor Eicke, Richard Glücks, Hermann Göring, Heinrich Himmler, Adolf Hitler, Reinhard Heydrich, Oswald Pohl
- Istotne pojęcia: Cyklon B, Endlösung, Kapo, Kłamstwo oświęcimskie, Komando, Komora gazowa, Krematorium, Łapanka, Marsz śmierci, Nacht und Nebel, Obóz koncentracyjny, Obóz zagłady, Sonderkommando, Zbrodnia przeciwko ludzkości
- Inne: bibliografia obozowa

Linki zewnętrzne

[http://www.keom.de/denkmal/information.html "Deutschland ein Denkmal" - obszerna lista oraz charakterystyka obozów i podobozów nazistowskich wraz z mapami (w jęz. niem.)] Kategoria:Holokaust Kategoria:Niemieckie obozy koncentracyjne ko:나치 강제수용소

Neuengamme

Neuengamme, Hamburg-Neuengamme - nazwa części przedmieści Hamburga. Dawniej niewielka miejscowość autonomiczna. W okresie II wojny światowej siedziba niemieckiego obozu koncentracycjnego: KL Neuengamme. Kategoria:Hamburg

1943


- 1943 ko:1943년 ms:1943 ja:1943年 simple:1943 th:พ.ศ. 2486

Proces załogi Neuengamme

Proces załogi Neuengamme odbył się w dniach 18 marca - 13 maja 1946 w Hamburgu przed Wielka Brytania|brytyjskim trybunałem do spraw zbrodni wojennych. Na ławie oskarżonych zasiadło 14 byłych członków załogi hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Neuengamme. Wśród nich znależli się: Max Pauly (komendant obozu), lekarz SS Bruno Kitt (mający już na sumieniu zbrodnie popełnione w obozie Auschwitz-Birkenau) oraz przede wszystkim Anton Thumann (osławiony sadysta, jeden z największych oprawców także obozu koncentracyjnego Majdanek). Członkowie załogi Neuengamme zostali oskarżeni o pełnienie rozlicznych zbrodni w trakcie pełnienia służby w tym obozie. Przez obóz przeszło ponad 100 tysięcy więźniów, z których połowa zmarła na skutek straszliwych warunków panujących w obozie. Przeprowadzony przewód sądowy udowodnił winę wszystkich 14 oskarżonych (z czego 11 skazano na karę śmierci, a trzech na kary pozbawienia wolności). Wszystkie wyroki śmierci wykonano 8 października 1946. Werdykt sądu w procesie załogi Neuengamme: # Max Pauly - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # dr Bruno Kitt - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Anton Thumann - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Johann Reese - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Willy Warnke - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # dr Alfred Trzebinski - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Heinrich Ruge - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Wilhelm Bahr - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Andreas Brems - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Wilhelm Dreimann - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Adolf Speck - śmierć przez powieszenie (wyrok wykonano) # Karl Totzauer - 20 lat pozbawienia wolności # Karl Wiedemann - 15 lat pozbawienia wolności # Walter Kummel - 10 lat pozbawienia wolności Neuengamme, proces załogi

Hamburg

Herb
Herb Hamburga
Motto
LIBERTATEM QUAM PEPERERE MAIORES
DIGNE STUDEAT SERVARE POSTERITAS
Info
Powierzchnia:755,16 km²
Liczba mieszkańców:1.735.568 (listopad 2004)
Portal:[http://www.hamburg.de/ hamburg.de]
Średnia wysokość: 3 m n.p.m.
kod pocztowy:20001-20999 21001-21149 22001-22559
numer kierunkowy:040
Położenie:53° 33 N
10° 00 E
tablica rejestracyjna:HH
Podział miasta:7 okręgów i 104 dzielnice
Polityka
Burmistrz:Ole von Beust (CDU)
Partia rządząca:CDU
Mapa
250px
Hamburg (Freie und Hansestadt Hamburg, Wolne i Hanzeatyckie Miasto Hamburg) to miasto w północnych Niemczech niedaleko ujścia Łaby do Morza Północnego. Wolne miasto i zarazem związkowy kraj niemiecki (pow. 755 km², ludność 1,73 mln - drugie po Berlinie). Największy port morski kraju (75 mln ton przeładunku), wielki ośrodek przemysłowy (statki, elektrotechnika, przetwórstwo ropy, przemysł spożywczy) i finansowy. Port lotniczy, węzeł drogowy i kolejowy. W Hamburgu znajduje się największy cmentarz na świecie (pow. 400 hektarów), miasto przez lata rywalizowało w tej sprawie z Chicago.

Historia

Stare zabytkowe miasto - w większości zniszczone w wyniku alianckiego nalotu dywanowego 27 lipca 1943 (ponad 40 tysięcy ofiar) - otoczone jest nowoczesnymi osiedlami wkomponowanymi w obszary leśne. Miasto przez pięćdziesiąt lat po wojnie było rządone przez lewicę. Od 2001 roku na czele rządu stoi Ole von Beust (CDU). W pamięci hamburczyków w szczególny sposób zapisały się cztery wydarzenia historyczne, a mianowicie: 1. Okupacja Hamburga przez oddziały Napoleona w latach 1806 do 1814. Z jednej strony oznaczała ona dla mieszkańców Hamburga przeobrażenia demokratyczne, z drugiej zaś był to z punktu widzenia życia gospodarczego i społecznego czas wyrzeczeń. 2. Wielki Pożar, który w roku 1842 zniszczył jedną trzecią miasta. Katastrofa ta jednak miała i pozytywny aspekt Hamburg odbudowano czyniąc zeń nowoczesne miasto. 3. Bombardowania w 1943 roku były reakcją na niemiecką agresję, jednakże dotknęły one ludność Hamburga tak ciężko, jak doświadczyło tego tylko niewiele miast na świecie. Większość Hamburga została zniszczona. Zginęły dziesiątki tysięcy ludzi. 4. Wielka Powódź z roku 1962, która zalała wielkie obszary północnych Niemiec, dotknęła także Hamburg. Rząd Grecji natychmiast ruszył z pomocą wysyłając 500 ton rodzynek koryntek.

Podział administracyjny

Hamburg podzielony jest obecnie na siedem okręgów (Bezirke).
- Hamburg-Mitte
- Altona
- Eimsbüttel
- Hamburg-Nord
- Wandsbek
- Bergedorf
- Harburg

Gospodarka

Port w Hamburgu jest ważnym centrum handlu z krajami Europy Wschodniej i Północnej. Wśród portów obsługujących kontenerowce zajmuje on drugie miejsce w Europie i siódme na świecie. Położony jest 120 km od linii morza, a mimo to może przyjąć największe kontenerowce świata. Śródlądowe położenie, a także wspaniałe możliwości kontynuowania transportu drogą kolejową, wodną i autostradami decydują o atrakcyjności tego portu. Sam tylko obrót z krajami Morza Bałtyckiego stanowi 25%. W Hamburgu będącym metropolią handlową i komunikacyjną ma swoją siedzibę ponad 90 konsulatów. Spośród tylko azjatyckich przedsiębiorstw aż 460 ma w Hamburgu swoją centralę europejską bądź swój oddział. Wraz z rozwijającym Hafencity się centrum handlowym miasta powstaje nad samą Łabą nowoczesna dzielnica handlowo-przemysłowa. Hamburg będąc także siedzibą wysoko wyspecjalizowanego przemysłu jest w czołówce ośrodków rozwoju medycyny i biotechnologii. To również światowe centrum przemysłu lotniczego. Właśnie tutaj powstaje wiele podzespołów wielkiego Airbus'a A 380. Kto gra na Steinwayu, kremuje się Nivea, albo pisze piórem Montblanc, używa produktów z Hamburga. Z hamburskich drukarni wychodzą pisma i książki czytane we wszystkich językach na całym świecie.

Edukacja

Uczelnie wyższe


- Uniwersytet Hamburski [http://www.uni-hamburg.de/index_e.html/ Universität Hamburg]
- Uniwersytet Bundeswery [http://www.hsu-hh.de/hsu/ Universität der Bundeswehr Hamburg]
- Uniwersytet Techniczny (Politechnika) [http://www.tu-harburg.de/ Technische Universität Hamburg-Harburg]

Instytucje kulturalne

Morza Bałtyckiego
- Hamburgische Staatsoper
- Hamburg Ballett
- Deutsches Schauspielhaus
- Thalia-Theater
- Schmidts Tivoli
- Ohnsorg-Theater

Musical


- Mamma Mia
- Król Lwów
- Taniec Wampirów

Miasta partnerskie


- Chicago, USA, od 1994
- Drezno, Niemcy, od 1987
- León, Nikaragua, od 1989
- Marsylia, Francja, od 1958
- Osaka, Japonia, od 1989
- Praga, Czechy, od 1990
- Szanghaj, Chiny, od 1986
- St. Petersburg, Rosja, od 1957

Honorowi Obywatele Hamburga


- 1813 Friedrich Carl Baron von Tettenborn (1778-1845)
- 1816 Gebhard Leberecht Fürst Blücher von Wahlstatt (1742-1819)
- 1826 August Otto Graf Grote (1747-1830)
- 1834 J. U. Dr. James Colquhoun (1780-1855)
- 1838 Georg Michael Gramlich (1795-1880)
- 1843 Johann Smidt (1773-1857)
- 1843 Eduard Heinrich von Flottwell (1786-1865)
- 1843 Conrad Daniel Graf von Blücher-Altona (1764-1845)
- 1843 Heinrich Christoph Gottfried von Struve (1772-1851)
- 1871 Otto Fürst von Bismarck -Schhönhausen (1815-1898)
- 1871 Helmuth_Karl_Bernhard_Graf_von_Moltke (1800-1891)
- 1886 Gustav Christian Schwabe (1813-1897)
- 1889 Dr. fil. h.c. Johannes Brahms (1833-1897)
- 1901 Alfred Ludwig Heinrich Karl Graf von Waldersee (1832-1904)
- 1917 Paul von Beneckendorff und von Hindenburg (1847-1934)
- 1950 Adolph Schönfelder(1875-1966)
- 1960 Max Brauer (1887-1973)
- 1971 Herbert Weichmann (1896-1983)
- 1978 Herbert Dau (1911- 2000)
- 1983 Helmut Schmidt Kanclerz federalny
- 1985 Profesor Ida Ehre (1900-1989)
- 1986 Dr. h.c. Herbert Wehner (1906-1990)
- 1986 Dr. Gerd Bucerius (1906-1996)
- 1991 Dr. h.c. Kurt A. Körber (1909-1992)
- 1991 Dr. h.c. Prof. Alfred C. Toepfer (1894-1993)
- 1993 Dr. h.c. Rudolf Augstein (1923-2002)
- 1999 Prof. Dr. Marion Gräfin Dönhoff (1909-2002)
- 2001 Siegfried Lenz
- 2003 Uwe Seeler

Sport


- piłka nożna - Hamburger SV, FC. St. Pauli
- piłka ręczna - Hamburger SV
- football amerykański GFL - Hamburg Blue Devils
- football amerykański NFL Europe - Hamburg Sea Devils
- hokej na lodzie - Hamburg Freezers

Linki zewnętrzne


- [http://international.hamburg.de/ Strona internetowa miasta]
- [http://www.hamburg.pl Hamburg]
- [http://www.stadtpanoramen.de/hamburg/hamburg.html Galeria zdjęć]
- [http://www.faces-of-hamburg.de Inna galeria]
- [http://www.lauritzen-hamburg.de/hh_strassen.html Historyczne zdjęcia miasta]
- [http://www.hot-maps.de/europe/germany/hamburg/hamburg/homede.html Plan miasta] Hamburg Freezers Hamburg Freezers Hamburg Freezers Hamburg Freezers Kategoria:Podział administracyjny Niemiec ko:함부르크 ja:ハンブルク simple:Hamburg tokipona:ma tomo Anpu Kategoria:Hamburg

Powieszenie

] Powieszenie jest jedną z najstarszych metod wykonywania kary śmierci. Do 1890 roku było metodą wykonywania kary śmierci w USA, jest wciąż oferowane jako alternatywa dla zastrzyku z trucizny w stanach Delaware i Waszyngton. Ta metoda jest wciąż stosowana w Japonii i niektórych państwach muzułmańskich. Istnieje kilka sposobów wykonywania kary śmierci przez powieszenie. W USA i Wielkiej Brytanii skazany był ważony dzień przed egzekucją. Miało to na celu dobranie odpowiedniej długości stryczka, tak by śmierć nastąpiła w wyniku przerwania rdzenia kręgowego. Jeśli stryczek był zbyt długi powieszenie kończyło się dekapitacją (oderwaniem głowy), jeśli był zbyt krótki śmierć następowała przez uduszenie które następowało nawet po 45 minutach. Stryczek był gotowany aby zminimalizować rozciąganie oraz namydlany aby się łatwo i szybko zaciskał. Skazany był umieszczany na specjalnej zapadni, na szyję zakładano pętle (stryczek) w taki sposób, że węzeł był za jego lewym uchem, a następnie otworzenie klapy zapadni. Jeśli skazany miał silnie rozwinięte mięśnie szyi, był lekki, stryczek był zbyt krótki lub źle założony, wówczas śmierć następowała przez powolne uduszenie. Podczas egzekucji często skazanym puszczały zwieracze. Powieszenie w Polsce było wykonywane bez ważenia skazańca, na standardowej szubienicy. Mogło to czasem skutkować powolną śmiercią - aby mieć pewność co do skutecznego wykonania wyroku, skazany wisiał na szubienicy minimum 40 (wg niektórych źródeł 20) minut. Obecnie w krajach muzłmańskich wykonuje się wyrok śmierci w sposób podobny do powieszenia. Na szyi skazanego umieszczany jest stryczek, który następnie jest podnoszony przez specjalny żuraw. Egzekucje tego typu wykonywane są publicznie. Kategoria:Kara śmierci ja:絞首刑

Kategoria:Niemieccy lekarze

Kategoria:Lekarze L

Kategoria:Członkowie załóg obozów hitlerowskich

Jest to kategoria grupująca biografie członków załóg obozów niemieckich z okresu III Rzeszy. Kategoria:Holokaust Kategoria:Niemieckie obozy koncentracyjne

Categorie:Gouwenaar

categorie:Gouda categorie:Nederlands persoon naar plaats

slots Baby names narty sowacja Jamnik Jamniki Zoja Muzyczne gry online










































:: RELATED NEWS ::
Lemonad
Läskedryck, lemonad, är en söt kolsyrad dryck som med fördel serveras kall. Vissa typer av läskedryck har tillsatser av uppiggande preparat, som tex koffein, ginseng eller guarana, och kallas då energidryck.

Exempel på läskedrycker


- Coca-Cola
-
Guggomobil
Goggomobil, tysk minibil tillverkad av företaget Glas. Goggomobilen blev i 1950-talets Västtyskland en populär småbil. Precis som Volkswagens bubbla, BMW Isetta, Messerschmitt och flera andra var Goggomobilen en tänkt folkbil. I takt med Väst
Glas (bilmärke)
Glas, Hans Glas GmbH, Isaria Maschinenfabrik, Dingolfing, Tyskland, biltillverkare 1955-1968. Glas hade länge gjort jordbruksmaskiner, då man 1951 släppte ut småbilen Goggo, den första i Tyskland. Goggomobil
Glas (olika betydelser)
Glas har flera betydelser: # underkyld lava i instabilt tillstånd med en struktur lik en silikatsmälta, s.k. vulkaniskt glas # tidsenhet som användes ombord på fartyg i de flesta länders handelsflottor till omkring 1960 # tyskt bilmärke, se Glas (bilmärke) # mineralsmältprodukt, se glas # dryckeskärl av minera
Liftarens guide till galaxen
Liftarens guide till galaxen (The Hitchhiker's Guide to the Galaxy) är en historia av författaren Douglas Adams som återberättats i minst sju olika medier. Vad som började som en radiopjäs 1978 blev en del av västvärldens allmänbildning i form av fem böcker och har dessutom varit en teaterpjäs, ett textbaserat äventyrsspel, en tv-serie, en seriebok och nu även e
Späckhuggare
Späckhuggare, Orcinus orca, den största arten i delfinfamiljen och en välkänd tandval. Späckhuggare förs ibland till en separat familj, Globicephalidae, späckhuggare och pilotvalar. Namnet sägs komma av att späckhuggaren attackerar större valar för att äta späcket, eller angripa fångade valar n
Minoru Yamasaki
Minoru Yamasaki, född 1 december 1912 i Seattle, död 6 februari 1986, amerikansk arkitekt av japansk börd. Bland annat känd för att ha ritat tvillingtornen för World Trade Center som stod klara 1973. Yamasaki,
Legendresymbolen
Legendresymbolen har fått sitt namn efter den franska matematikern Adrien-Marie Legendre och används framförallt inom talteorin. Den används för att bestämma kvadratiska rester. Om p är ett primtal och a är ett heltal
Jaguar är ett engelskt bilmärke som ägs av Ford. Jaguar började som tillverkare av sidovagnar till motorcyklar men tillverkar idag sportiga lyxbilar och tävlar i Formel 1.

Historia

Företaget bildades En vas är ett prydnadskärl som vanligen är högt, ganska smalt, symmetriskt samt öppet upptill. I dagligt tal avses vanligen sådana prydnadskärl som är avsedda för placerig av blommor i vatten. Inom arkeologin avses vanligen kärl av bränd